Η Ανθούλα Κηπιώτη μας «συστήνει» τα δύο νέα βιβλία της… 26 Ιουνίου 2017 – Αναρτήθηκε στα: Νέα

Σε μια «ζεστή» εκδήλωση που έμοιαζε περισσότερο με συνάντηση παλαιών φίλων πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση των βιβλίων «Πανωφόρια» και «Γεια στο στόμα σου» της κ. Ανθούλας Διαμάντη-Κηπιώτη. Η εκδήλωση έλαβε χώρα στην Στοά του Βιβλίου με σχολιαστές τον Επικ. Καθηγητή ΕΚΠΑ, κ. Φοίβο Προύντζο και τον Καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, κ. Γρηγόρη Ποταμιάνο. Τον ενδιαφέροντα συντονισμό της συζήτησης ανέλαβε η δημοσιογράφος Εριφύλη Μαρωνίτη, ενώ ειδικό βάρος προσέδωσε στην εκδήλωση ο χαιρετισμός που απηύθυνε ο Ομότιμος Καθηγητής και τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Φώτης Μήτσης. Η κ. Κηπιώτη εκτός από το αποδεδειγμένο ακαδημαϊκό και κλινικό της έργο που είναι γνωστό στους κύκλους της Οδοντιατρικής, αποδεικνύει ότι όλα αυτά τα χρόνια έκρυβε μέσα της και το ταλέντο της συγγραφής. Ο Ομότιμος Καθηγητής κ. Φώτης Μήτσης θυμάται ότι αυτό το μεράκι της λογοτεχνικής αναζήτησης ήταν εύκολα ανιχνεύσιμο σε όλα τα κείμενα της συγγραφέως: «… δεν υπάρχει κείμενο που πέρασε από τα χέρια της –αρχίζοντας από τις απλές ανακοινώσεις, τις αφιερώσεις, τις προσφωνήσεις ομιλίες και τους προλόγους, σ’ όλες τις εκδηλώσεις της πανεπιστημιακής μας ομάδας– που να μην έχει το γνώρισμα αυτής, της χαρισματικής γραφής και να μην αποπνέει το «άρωμα γραφής» το οποίο, τώρα, όχι απλά γονιμοποιημένο αλλά ώριμο, εκδηλώνεται με τα δύο λογοτεχνικά βιβλία της…».

ΠΑΝΩΦΟΡΙΑ

Το πρώτο της βιβλίο με τίτλο τα «Πανωφόρια» αποτελεί μια προσωπική κατάδυση στα μύχια της ψυχής της, εκεί όπου όλοι καταφεύγουμε για να ανασύρουμε μνήμες που μας θυμίζουν από πού ξεκινήσαμε και κυρίως το πού θέλαμε να φτάσουμε. «Μιλώντας για την πολύ νεαρή ηλικία της ζωής της, επιχειρεί ν’ αποκαλύψει πρώτα τον ίδιο της τον εαυτό και τον δικό της κόσμο και στη συνέχεια, παρουσιάζοντας τους δικούς της ανθρώπους –της πρώτης της οικογένειας– βλέποντάς τους με τα δικά τους μάτια, εξιστορεί μια πονεμένη ιστορία ξεχωριστά για το καθένα αγαπημένο της πρόσωπο. Δίνει διαστάσεις συναισθηματικές, ευρύτερες από τις οικογενειακές, διαστάσεις κοινωνικές, διδακτικές, ιστορικές κι εθνικές, από βιώματα προσφυγιάς, διωγμών, δυσκολιών επιβίωσης, αλλά και μιας αντίστασης ηρωικής από τον καθένα τους, όχι απλά για την επιβίωσή τους, αλλά για την «αξιοπρέπεια και την αγιότητα» –όπως γράφει– της οικογένειας», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο κ. Μήτσης.

«Όσοι στη ζωή τους δεν έγραψαν, αλλά διάβασαν ιστορία ξέρουν ότι εκτός από τη μεγάλη που γράφεται από τους νικητές υπάρχει και η μικρή της καθημερινότητας που γράφουν με τη στάση ζωής τους, όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ακόμη και για την ήττα, έπαθλο είναι ο αγώνας. Την μικρή αυτή ιστορία θέλησε να γράψει η Ανθούλα», αναφέρει ο κ. Προύντζος στον σχολιασμό του για το βιβλίο της κ. Κηπιώτη.

ΓΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ

Το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο «Γεια στο στόμα σου» αντικατοπτρίζει ακόμη καλύτερα τη συγγραφική δεινότητα της κ. Κηπιώτη. Είναι μεγάλη πρόκληση για έναν συγγραφέα και ταυτόχρονα τόσο καλό γνώστη της βιολογίας του στόματος, όπως η κ. Κηπιώτη, να αφήσει το επιστημονικό και ακαδημαϊκό ύφος με το οποίο τόσα χρόνια έχει συνηθίσει να γράφει, απευθυνόμενη στους συναδέλφους της και να παρουσιάσει «επιστημονικές και τεκμηριωμένες γνώσεις για το στόμα και τις λειτουργίες του με απλή κατά το δυνατόν γλώσσα σε συμπυκνωμένη μορφή».

Όπως επισημαίνει ο κ. Προύντζος «τα βιβλία αυτά όταν απευθύνονται σε ευρύτερο κοινό για να γίνουν αναγνώσματα χρήσιμα στον μη ειδικό αναγνώστη, προϋποθέτουν ένα είδος “μεταγλωττισμού” …και εδώ πρέπει να ομολογηθεί ότι η γλωσσική αυτή “τροποποίηση” γίνεται περίτεχνα». Με άλλα, λόγια όπως χαρακτηριστικά σχολιάζει ο κ. Ποταμιάνος «το βιβλίο είναι γραμμένο σε απλή καθημερινή γλώσσα. Εκλαϊκεύει το αντικείμενο χωρίς καθόλου να λαϊκίζει!…»

Στις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να περιηγηθεί σε ένα ταξίδι χρήσιμων, αλλά και σπάνιων πληροφοριών σχετικά με τις λειτουργίες του στόματος, να μάθει για την σημασία της στοματικής υγείας και την αλληλεπίδρασή της με την γενικότερη υγεία και να διερευνήσει την σχέση του στόματος με την ανθρώπινη ψυχή. Η ίδια υποστηρίζει ότι πολλά από τα γραφόμενα είναι γνωστά στους συναδέλφους της από τα Πανεπιστημιακά έδρανα. Η περιήγηση ωστόσο, στα άγνωστα ή τα περίεργα ή σε αυτά που «ακουμπούνε» η απασχολούν το στόμα είναι εξαιρετικά πρωτότυπη και άκρως ενδιαφέρουσα.

Εγκωμιάζοντας τον τρόπο γραφής της κ. Κηπιώτη, ο κ. Προύντζος αναφέρει: «Δεν είναι υπερβολή και ούτε αποτελεί φιλοφρόνηση αν πω ότι διάβασα …τις σελίδες του βιβλίου χωρίς να σκοντάψω σε φραστικά εμπόδια. Αντίθετα, φορές φορές νόμιζα πως τα κείμενά της ήταν δουλεμένα με μαστοριά Ηπειρώτη πετροπελεκητή. Κοινές και συνηθισμένες λέξεις παίρνουν στην φράση αλφαδιασμένη θέση χωρίς να αφήνουν κενά…».

Η βραδιά έκλεισε μέσα στο ίδιο ζεστό και φιλικό κλίμα, όπως ξεκίνησε… Μόνο που τώρα όσοι παρευρέθηκαν στην εκδήλωση είχαν αποκομίσει κάτι περισσότερο για την συγγραφέα… ότι εκτός από το «τάλαντο» της συγγραφής, είναι προικισμένη με τις αρετές των ανθρώπων εκείνων που καταφέρνουν διακριτικά, χωρίς να κάνουν «θόρυβο», να αφήνουν το στίγμα τους εκεί απ’ όπου περνάνε… και ο ειλικρινής θαυμασμός και η βαθειά εκτίμηση όλων των σχολιαστών προς το πρόσωπό της επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι «όταν κάποιος προχωράει αποφασιστικά προς την κατεύθυνση των ονείρων του, και παλεύει για να ζήσει τη ζωή που είχε ονειρευτεί, θα συναντήσει την επιτυχία εκεί που δεν την περιμένει…».

Πηγή: http://www.odvima.gr/images/efimerida/114.pdf

Εκτύπωση